2504. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ الْعَلاَءِ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، فَلَقِيتُ رَبِيعَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ سُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الإِبِلِ فَغَضِبَ وَاحْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ وَقَالَ " مَالَكَ وَلَهَا مَعَهَا الْحِذَاءُ وَالسِّقَاءُ تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا " . وَسُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الْغَنَمِ فَقَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " . وَسُئِلَ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا وَعَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنِ اعْتُرِفَتْ وَإِلاَّ فَاخْلِطْهَا بِمَالِكَ " .
Bize İshak b. İsmâil b. el-Alâ el-Eylî anlattı. Bize Süfyân b. Uyeyne, Yahyâ b. Saîd'den, o Rabîa b. Ebî Abdurrahman'dan, o el-Münbais'in mevlâsı Yezîd'den, o da Zeyd b. Hâlid el-Cühenî'den naklen anlattı. (Yahyâ dedi ki): Rabîa ile karşılaştım ve ona sordum. O da: Bana Yezîd, Zeyd b. Hâlid el-Cühenî'den, o da Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem)'den naklen anlattı. (Dedi ki): (Resûlullah'a) yitik deveden soruldu. O da kızdı ve yanakları kızardı. Şöyle buyurdu: "Sana ne ondan! Onun ayakkabısı (tabanı) ve su kabı (karnı) yanındadır. Suya gider, ağaçtan yer; sahibi onu buluncaya kadar (kendi başının çaresine bakar)." Yitik koyundan soruldu. Şöyle buyurdu: "Onu al. Çünkü o, ya senin, ya kardeşinin ya da kurdundur." Buluntu eşyadan (lukata) soruldu. Şöyle buyurdu: "Onun kabını ve bağını tanı (öğren). Onu bir sene duyur. Eğer tanınırsa (sahibi çıkarsa ver); aksi halde onu kendi malına karıştır (kullan)."