2505. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ وَجَدَ لُقَطَةً فَلْيُشْهِدْ ذَا عَدْلٍ أَوْ ذَوَىْ عَدْلٍ ثُمَّ لاَ يُغَيِّرْهُ وَلاَ يَكْتُمْ فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا وَإِلاَّ فَهُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ " .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Abdulvehhâb es-Sekafî, Hâlid el-Hazzâ'dan, o Ebu'l-Alâ'dan, o Mutarrif'ten, o da İyâz b. Himâr'dan naklen anlattı. Dedi ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "Kim bir buluntu (lukata) bulursa, adalet sahibi birini veya adalet sahibi iki kişiyi şahit tutsun. Sonra onu (vasfını) değiştirmesin ve gizlemesin. Eğer sahibi gelirse, o (mala) daha hak sahibidir. Aksi halde o Allah'ın malıdır, onu dilediğine verir."