2598. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، وَأَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَزَّانُ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَنْبَأَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ اسْتُكْرِهَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَرَأَ عَنْهَا الْحَدَّ وَأَقَامَهُ عَلَى الَّذِي أَصَابَهَا . وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ جَعَلَ لَهَا مَهْرًا .
Ali b. Meymun er-Rakka, Eyyub b. Muhammed el-Vezzan ve Abdullah b. Said bize anlattılar; dediler ki: Muammer b. Süleyman bize anlattı, Haccac b. Ertat bize haber verdi, Abdulcebbar b. Vail'den, (o) babasından; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında bir kadın zorlandı (tecavüze uğradı). (Resûlullah) ondan had cezasını düşürdü ve ona tecavüz edene (had cezasını) uyguladı. Ona bir mehir belirlediğini zikretmedi.