2639. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ فَقَالَ الَّذِي قُضِيَ عَلَيْهِ أَنَعْقِلُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ وَلاَ صَاحَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا لَيَقُولُ بِقَوْلِ شَاعِرٍ فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ " .
Ebu Bekr b. Ebi Şeybe bize anlattı, Muhammed b. Bişr bize anlattı, Muhammed b. Amr'dan, (o) Ebu Seleme'den, (o) Ebu Hureyre'den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem cenin hakkında bir gurre; bir köle veya cariye (verilmesine) hükmetti. Aleyhine hüküm verilen kimse dedi ki: "Ne içmiş, ne yemiş, ne bağırmış, ne de ses çıkarmış kimse için diyet mi ödeyeceğiz? Böylesi (kanlar) heder olur (ödenmez)!" Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Muhakkak ki bu, şairin (kahinin) seci'li sözüyle konuşuyor. Onda (ceninde) bir gurre; bir köle veya cariye vardır."