2688. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ شَدَّادٍ الْقِتْبَانِيِّ، قَالَ لَوْلاَ كَلِمَةٌ سَمِعْتُهَا مِنْ، عَمْرِو بْنِ الْحَمِقِ الْخُزَاعِيِّ لَمَشَيْتُ فِيمَا بَيْنَ رَأْسِ الْمُخْتَارِ وَجَسَدِهِ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَمِنَ رَجُلاً عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ لِوَاءَ غَدْرٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Bize Muhammed b. Abdilmelik b. Ebi'ş-Şevârib anlattı. Bize Ebû Avâne, Abdülmelik b. Umeyr'den, (o da) Rifâa b. Şeddâd el-Kitbânî'den anlattı. (Rifâa) dedi ki: Eğer Amr b. el-Hamik el-Huzâî'den işittiğim bir söz olmasaydı, Muhtâr'ın başı ile gövdesi arasında yürürdüm (yani onu öldürürdüm). Ben onu (Amr'ı) şöyle derken işittim: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kim bir adama canı konusunda eman (güvence) verir de sonra onu öldürürse, o kimse kıyamet günü bir ihanet sancağı taşır."