2692. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنْبَأَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ الْمُزَنِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، قَالَ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا رُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ فِيهِ الْقِصَاصُ إِلاَّ أَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ .
Bize İshâk b. Mansûr anlattı. Bize Habbân b. Hilâl haber verdi. Bize Abdullâh b. Bekr el-Müzenî, Atâ b. Ebî Meymûne'den anlattı. (Atâ) dedi ki: Bunu sadece Enes b. Mâlik'ten (naklettiğini) biliyorum. (Enes) dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e, içinde kısas bulunan (kısas gerektiren) hiçbir dava getirilmedi ki, onda affı emretmiş (tavsiye etmiş) olmasın.