2691. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْرٍ، عِيسَى بْنُ مُحَمَّدٍ النَّحَّاسُ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ وَالْحُسَيْنُ بْنُ أَبِي السَّرِيِّ الْعَسْقَلاَنِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنِ ابْنِ شَوْذَبٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ بِقَاتِلِ وَلِيِّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اعْفُ " . فَأَبَى فَقَالَ " خُذْ أَرْشَكَ " . فَأَبَى . قَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلُهُ " . قَالَ فَلُحِقَ بِهِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَالَ " اقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلُهُ " . فَخَلَّى سَبِيلَهُ . قَالَ فَرُئِيَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ ذَاهِبًا إِلَى أَهْلِهِ . قَالَ كَأَنَّهُ قَدْ كَانَ أَوْثَقَهُ . قَالَ أَبُو عُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شَوْذَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، فَلَيْسَ لأَحَدٍ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ " اقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلُهُ " . قَالَ ابْنُ مَاجَهْ هَذَا حَدِيثُ الرَّمْلِيِّينَ لَيْسَ إِلاَّ عِنْدَهُمْ .
Bize Ebû Umeyr Îsâ b. Muhammed en-Nahhâs, Îsâ b. Yûnus ve el-Huseyn b. Ebi's-Serî el-Askalânî anlattılar. Dediler ki: Bize Damre b. Rebîa, İbn Şevzeb'den, (o) Sâbit el-Bünânî'den, (o da) Enes b. Mâlik'ten anlattı. (Enes) dedi ki: Bir adam velisinin katilini Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e getirdi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: "Affet" buyurdu. (Adam) kabul etmedi. (Peygamber): "Diyetini al" buyurdu. (Adam) kabul etmedi. (Peygamber): "Git onu öldür; muhakkak ki sen de onun gibisin" buyurdu. (Ravi) dedi ki: Adama yetişildi ve ona: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: 'Onu öldür; muhakkak ki sen de onun gibisin' buyurdu" denildi. Bunun üzerine (adam) onu serbest bıraktı. (Ravi) dedi ki: (Katilin) ipini sürüyerek ailesine giderken görüldü. (Ravi) dedi ki: Sanki o (veli), onu bağlamıştı. Ebû Umeyr hadisinde (şunu ekledi): İbn Şevzeb, Abdurrahman b. Kâsım'dan naklen dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den sonra hiç kimsenin "Onu öldür; muhakkak ki sen de onun gibisin" deme hakkı yoktur. İbn Mâce dedi ki: Bu, Remlelilerin hadisidir, sadece onlarda bulunur.