2776. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ حَبَّانَ، - هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، أَنَّهَا قَالَتْ نَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَبْتَسِمُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ " . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . قَالَ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ نَامَ الثَّانِيَةَ فَفَعَلَ مِثْلَهَا ثُمَّ قَالَتْ مِثْلَ قَوْلِهَا فَأَجَابَهَا مِثْلَ جَوَابِهِ الأَوَّلِ . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ " . قَالَ فَخَرَجَتْ مَعَ زَوْجِهَا عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ غَازِيَةً أَوَّلَ مَا رَكِبَ الْمُسْلِمُونَ الْبَحْرَ مَعَ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَلَمَّا انْصَرَفُوا مِنْ غَزَاتِهِمْ قَافِلِينَ فَنَزَلُوا الشَّامَ فَقُرِّبَتْ إِلَيْهَا دَابَّةٌ لِتَرْكَبَ فَصَرَعَتْهَا فَمَاتَتْ .
Bize Muhammed b. Rumh anlattı. (Dedi ki): Bize Leys b. Sa'd, Yahyâ b. Saîd'den, (o) İbn Habbân'dan -ki bu zât Muhammed b. Yahyâ b. Habbân'dır-, (o) Enes b. Mâlik'ten, (o da) teyzesi Ümmü Harâm bint Milhân'dan naklen haber verdi. O şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gün yanımda uyudu. Sonra gülümseyerek uyandı. Ben: 'Ey Allah'ın Resûlü! Seni güldüren nedir?' dedim. Şöyle buyurdu: "Ümmetimden bir takım insanlar bana gösterildi. Onlar şu denizin sırtına (binip), tahtları üzerindeki hükümdarlar gibi (savaşa) gidiyorlardı." (Ümmü Harâm) dedi ki: 'Allah'a dua et, beni de onlardan kılsın' dedim. (Resûlullah) onun için dua etti. Sonra ikinci kez uyudu. (Uyandığında) yine aynı şeyi yaptı (gülümsedi). (Ümmü Harâm) yine önceki sözü gibi söyledi. (Resûlullah da) ona önceki cevabı gibi cevap verdi. (Ümmü Harâm): 'Allah'a dua et, beni de onlardan kılsın' dedi. (Resûlullah): "Sen ilklerdensin" buyurdu. (Ravi) dedi ki: Bunun üzerine (Ümmü Harâm), kocası Ubâde b. es-Sâmit ile birlikte, Müslümanların Muâviye b. Ebî Süfyân ile beraber denize ilk açıldıkları zaman savaşa çıktı. Savaştan dönüp (karaya) indiklerinde Şam'a geldiler. Binmesi için kendisine bir binek yaklaştırıldı. (Binek) onu düşürdü ve (Ümmü Harâm) öldü.