3716. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبِي يَحْيَى الطَّوِيلِ، - رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ - عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا لَقِيَ الرَّجُلَ فَكَلَّمَهُ لَمْ يَصْرِفْ وَجْهَهُ عَنْهُ حَتَّى يَكُونَ هُوَ الَّذِي يَنْصَرِفُ وَإِذَا صَافَحَهُ لَمْ يَنْزِعْ يَدَهُ مِنْ يَدِهِ حَتَّى يَكُونَ هُوَ الَّذِي يَنْزِعُهَا وَلَمْ يُرَ مُتَقَدِّمًا بِرُكْبَتَيْهِ جَلِيسًا لَهُ قَطُّ .
Bize Ali b. Muhammed anlattı. Bize Veki', Ebu Yahya et-Tavil'den -ki Kufe ehlinden bir adamdır-, o Zeyd el-Ammi'den, o da Enes b. Malik'ten naklen anlattı. Dedi ki: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem bir adamla karşılaşıp onunla konuştuğunda, o adam yüzünü çevirmedikçe o yüzünü ondan çevirmezdi. Onunla tokalaştığında, o adam elini çekmedikçe o elini onun elinden çekmezdi. Ve birlikte oturduğu kişiye karşı dizlerini (saygısızca) uzattığı hiç görülmemiştir.