3724. Hadis
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ طِخْفَةَ الْغِفَارِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ مَرَّ بِيَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَنَا مُضْطَجِعٌ عَلَى بَطْنِي فَرَكَضَنِي بِرِجْلِهِ وَقَالَ " يَا جُنَيْدِبُ إِنَّمَا هَذِهِ ضِجْعَةُ أَهْلِ النَّارِ " .
Bize Ya'kûb b. Humeyd b. Kâsib anlattı. Bize İsmail b. Abdullah anlattı. Bize Muhammed b. Nuaym b. Abdullah el-Mücmir anlattı. (O) babasından, (o) İbn Tıhfe el-Gıfârî'den, (o da) Ebû Zerr'den (naklen). Dedi ki: Ben karnım üzerine (yüzüstü) uzanmışken Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma uğradı. Beni ayağıyla dürttü ve: "Ey Cüneydib! Bu ancak cehennem ehlinin yatışıdır" buyurdu.