3865. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِنَّ رَبَّكُمْ حَيِيٌّ كَرِيمٌ يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ أَنْ يَرْفَعَ إِلَيْهِ يَدَيْهِ فَيَرُدَّهُمَا صِفْرًا - أَوْ قَالَ خَائِبَتَيْنِ " .
Ebû Bişr Bekr b. Halef bize anlattı; İbn Ebî Adî bize anlattı; Ca'fer b. Meymûn'dan; Ebû Osmân'dan; Selmân'dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den; şöyle buyurdu: "Şüphesiz Rabbiniz Hayî'dir (çok haya sahibi), Kerîm'dir (cömerttir). Kulu O'na ellerini kaldırdığı zaman, onları boş -veya ümitsiz- olarak geri çevirmekten haya eder."