3949. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ الْيُحْمِدِيُّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ كَثِيرٍ الشَّامِيِّ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْهُمْ يُقَالَ لَهَا فُسَيْلَةُ قَالَتْ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، سَأَلْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنَ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يُحِبَّ الرَّجُلُ قَوْمَهُ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ مِنَ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يُعِينَ الرَّجُلُ قَوْمَهُ عَلَى الظُّلْمِ " .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı. (Dedi ki): Bize Ziyad b. er-Rabi el-Yuhmidî anlattı. (O) Abbâd b. Kesîr eş-Şâmî'den, (o) onlardan (kabilesinden) Füseyle denilen bir kadından (naklen) rivayet etti. Dedi ki: Babamı şöyle derken işittim: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e sordum ve dedim ki: "Ey Allah'ın Resulü! Kişinin kavmini sevmesi asabiyetten (kavmiyetçilikten) midir?" Buyurdu ki: "Hayır. Lakin asabiyet, kişinin kavmine zulüm üzere yardım etmesidir."