3960. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدٍ، مُؤَذِّنُ مَسْجِدِ جُرْدَانَ قَالَ حَدَّثَتْنِي عُدَيْسَةُ بِنْتُ أُهْبَانَ، قَالَتْ لَمَّا جَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ هَاهُنَا الْبَصْرَةَ دَخَلَ عَلَى أَبِي فَقَالَ يَا أَبَا مُسْلِمٍ أَلاَ تُعِينُنِي عَلَى هَؤُلاَءِ الْقَوْمِ قَالَ بَلَى . قَالَ فَدَعَا جَارِيَةً لَهُ فَقَالَ يَا جَارِيَةُ أَخْرِجِي سَيْفِي . قَالَ فَأَخْرَجَتْهُ فَسَلَّ مِنْهُ قَدْرَ شِبْرٍ فَإِذَا هُوَ خَشَبٌ فَقَالَ إِنَّ خَلِيلِي وَابْنَ عَمِّكَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَهِدَ إِلَىَّ إِذَا كَانَتِ الْفِتْنَةُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ فَأَتَّخِذُ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ فَإِنْ شِئْتَ خَرَجْتُ مَعَكَ . قَالَ لاَ حَاجَةَ لِي فِيكَ وَلاَ فِي سَيْفِكَ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. (Dedi ki): Bize Safvan b. İsa anlattı. (Dedi ki): Bize Cürdân Mescidi müezzini Abdullah b. Ubeyd anlattı. Dedi ki: Bana Udeyse bint Uhbân anlattı. Dedi ki: Ali b. Ebî Tâlib buraya, Basra'ya geldiği zaman babamın (Uhbân'ın) yanına girdi ve: "Ey Ebû Müslim! Şu kavme karşı bana yardım etmeyecek misin?" dedi. (Babam): "Evet (ederim)" dedi. Cariyesini çağırdı ve: "Ey cariye! Kılıcımı getir" dedi. (Udeyse) dedi ki: Cariye onu getirdi. (Babam) ondan bir karış miktarı (kınından) çekti. Bir de baktı ki o tahtadandır. (Babam) dedi ki: "Şüphesiz dostum ve senin amcanın oğlu sallallâhu aleyhi ve sellem, Müslümanlar arasında fitne olduğu zaman tahtadan bir kılıç edinmemi bana ahdetti (tavsiye etti). İstersen seninle (bu tahta kılıçla) çıkarım." (Ali): "Sende de, kılıcında da benim için bir ihtiyaç (fayda) yoktur" dedi.