3975. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا خَالِي، يَعْلَى عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ قِيلَ لاِبْنِ عُمَرَ إِنَّا نَدْخُلُ عَلَى أُمَرَائِنَا فَنَقُولُ الْقَوْلَ فَإِذَا خَرَجْنَا قُلْنَا غَيْرَهُ . قَالَ كُنَّا نَعُدُّ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ النِّفَاقَ .
Bize Ali b. Muhammed anlattı. (Dedi ki): Bize dayım Ya'lâ anlattı. (O) el-A'meş'ten, (o) İbrahim'den, (o da) Ebû'ş-Şa'sâ'dan rivayet etti. Dedi ki: İbn Ömer'e denildi ki: "Biz emirlerimizin (yöneticilerimizin) yanına giriyoruz ve (onların yüzüne karşı hoşlarına giden) sözler söylüyoruz. Çıktığımız zaman ise (onların arkasından) başkasını söylüyoruz." (İbn Ömer) dedi ki: "Biz Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında bunu nifak (münafıklık) sayardık."