4125. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَبُو يَحْيَى، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ أَبُو إِسْحَاقَ الْمَخْزُومِيُّ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ يُحِبُّ الْمَسَاكِينَ وَيَجْلِسُ إِلَيْهِمْ وَيُحَدِّثُهُمْ وَيُحَدِّثُونَهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَكْنِيهِ أَبَا الْمَسَاكِينِ .
Bize Abdullâh b. Saîd el-Kindî anlattı. Bize İsmâîl b. İbrâhîm et-Teymî Ebû Yahyâ anlattı. Bize İbrâhîm Ebû İshâk el-Mahzûmî anlattı. O Makburî'den, o Ebû Hureyre'den rivayet ettiğine göre şöyle dedi: Cafer b. Ebî Tâlib miskinleri sever, onlarla oturur, onlarla konuşur, onlar da kendisiyle konuşurlardı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de ona "Ebü'l-Mesâkîn" (Miskinlerin Babası) künyesini verirdi.