4237. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ : وَالَّذِي ذَهَبَ بِنَفْسِهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَا مَاتَ حَتَّى كَانَ أَكْثَرُ صَلاَتِهِ وَهُوَ جَالِسٌ وَكَانَ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَيْهِ، الْعَمَلُ الصَّالِحُ الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِنْ كَانَ يَسِيرًا .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Ebû'l-Ahvas, Ebû İshâk'tan, o Ebû Seleme'den, o da Ümmü Seleme'den anlattı. O dedi ki: Canını elinde tutana (Allah'a) yemin olsun ki, (Resûlullah) sallallâhu aleyhi ve sellem, namazının çoğu oturarak oluncaya kadar vefat etmedi. Ona göre amellerin en sevimlisi, az da olsa kulun üzerine devam ettiği sâlih ameldi.