4239. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ حَنْظَلَةَ الْكَاتِبِ التَّمِيمِيِّ الأُسَيِّدِيِّ، قَالَ : كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَذَكَرْنَا الْجَنَّةَ وَالنَّارَ حَتَّى كَأَنَّا رَأْىَ الْعَيْنِ فَقُمْتُ إِلَى أَهْلِي وَوَلَدِي فَضَحِكْتُ وَلَعِبْتُ . قَالَ : فَذَكَرْتُ الَّذِي كُنَّا فِيهِ فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ : نَافَقْتُ، نَافَقْتُ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ : إِنَّا لَنَفْعَلُهُ . فَذَهَبَ حَنْظَلَةُ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ : " يَا حَنْظَلَةُ لَوْ كُنْتُمْ كَمَا تَكُونُونَ عِنْدِي لَصَافَحَتْكُمُ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى فُرُشِكُمْ - أَوْ عَلَى طُرُقِكُمْ - يَا حَنْظَلَةُ سَاعَةٌ وَسَاعَةٌ " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Fadl b. Dükeyn, Süfyân'dan, o Cüreyî'den, o Ebû Osman'dan, o da Hanzala el-Kâtib et-Temîmî el-Üseyyidî'den anlattı. O dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanındaydık. Cenneti ve Cehennemi andık (konuştuk), hatta sanki gözle görüyor gibiydik. Sonra ailemin ve çocuklarımın yanına döndüm, güldüm ve oynadım. (Hanzala) dedi ki: Sonra (Resûlullah'ın yanında) içinde bulunduğumuz hâli hatırladım ve çıktım. Ebû Bekir ile karşılaştım ve: "Münafık oldum, münafık oldum" dedim. Ebû Bekir: "Biz bunu (zaman zaman) yapıyoruz" dedi. Bunun üzerine Hanzala gitti ve durumu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e zikretti. (Resûlullah) şöyle buyurdu: "Ey Hanzala! Eğer siz benim yanımda olduğunuz gibi (devamlı o halde) olsaydınız, melekler yataklarınızda -veya yollarınızda- sizinle tokalaşırdı. Ey Hanzala! Bir saat (öyle), bir saat (böyle)."