800. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَا تَوَطَّنَ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْمَسَاجِدَ لِلصَّلاَةِ وَالذِّكْرِ إِلاَّ تَبَشْبَشَ اللَّهُ لَهُ كَمَا يَتَبَشْبَشُ أَهْلُ الْغَائِبِ بِغَائِبِهِمْ إِذَا قَدِمَ عَلَيْهِمْ " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; Bize Şebâbe anlattı; Bize İbn Ebî Zi'b anlattı; Makbürî'den; Saîd b. Yesâr'dan; Ebû Hüreyre'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [rivayet edildiğine göre]; dedi ki: "Müslüman bir adam namaz ve zikir için mescitleri vatan (mekân) edinirse, gurbetteki kişinin ailesi o (gurbetten) yanlarına geldiğinde nasıl seviniyorsa, Allah da onun için öyle sevinir (hoşnut olur)."