1045. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لاَ تَرْجِعُ أَبْصَارُهُمْ " .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; bize Abdurrahman anlattı; bize Süfyân, A'meş'ten, (o) Müseyyeb b. Râfi'den, (o) Temîm b. Tarafe'den, (o da) Câbir b. Semüre'den naklen anlattı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Bir takım kimseler (namazda) gözlerini gökyüzüne dikmekten vazgeçsinler; yoksa gözleri (kör olur da) kendilerine dönmez."