1206. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلَّى صَلاَةً أَظُنُّ أَنَّهَا الظُّهْرُ (العَصْرُ) فَلَمَّا كَانَ فِي الثَّانِيَةِ قَامَ قَبْلَ أَنْ يَجْلِسَ فَلَمَّا كَانَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ .
Bize Osman ve Ebû Bekir ibna Ebî Şeybe ve Hişâm b. Ammâr anlattılar; dediler ki: Bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; Zührî'den; A'rec'den; İbn Buhayne'den; (naklettiğine göre) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem -öyle zannediyorum ki öğle namazıydı- bir namaz kıldı. İkinci rekât olunca, (teşehhüd için) oturmadan ayağa kalktı. Selâm vermeden önce olunca da iki secde yaptı.