1387. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْحَكَمِ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ " يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّاهُ أَلاَ أُعْطِيكَ أَلاَ أَمْنَحُكَ أَلاَ أَحْبُوكَ أَلاَ أَفْعَلُ لَكَ عَشْرَ خِصَالٍ إِذَا أَنْتَ فَعَلْتَ ذَلِكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ ذَنْبَكَ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَقَدِيمَهُ وَحَدِيثَهُ وَخَطَأَهُ وَعَمْدَهُ وَصَغِيرَهُ وَكَبِيرَهُ وَسِرَّهُ وَعَلاَنِيَتَهُ عَشْرُ خِصَالٍ أَنْ تُصَلِّيَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الْقِرَاءَةِ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ قُلْتَ وَأَنْتَ قَائِمٌ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ تَرْكَعُ فَتَقُولُ وَأَنْتَ رَاكِعٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَهْوِي سَاجِدًا فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ سَاجِدٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسَةٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ تَفْعَلُ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُصَلِّيَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَفِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي عُمُرِكَ مَرَّةً " .
Bize Abdurrahman b. Bişr b. Hakem en-Nisâbûrî anlattı; bize Musa b. Abdulaziz anlattı; bize Hakem b. Ebân anlattı; İkrime'den; İbn Abbas'tan; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Abbas b. Abdulmuttalib'e şöyle buyurdu: “Ey Abbas! Ey Amca! Sana vermeyeyim mi? Sana bağışlamayayım mı? Sana hediye etmeyeyim mi? Sana on haslet (özellik/fayda) kazandırmayayım mı? Sen bunu yaptığında Allah senin günahını; ilkini ve sonunu, eskisini ve yenisini, hatasını ve kastını, küçüğünü ve büyüğünü, gizlisini ve açığını bağışlar. On haslet şudur: Dört rekat namaz kılarsın. Her rekatta Fatiha'yı ve bir sureyi okursun. İlk rekatta kıraati bitirdiğinde, ayakta iken on beş kere ‘Sübhanallahi velhamdülillahi velâ ilâhe illallahu vallahu ekber’ dersin. Sonra rüku edersin ve rükuda iken on kere söylersin. Sonra başını rükudan kaldırırsın ve on kere söylersin. Sonra secdeye gidersin (eğilirsin) ve secdede iken on kere söylersin. Sonra başını secdeden kaldırırsın ve on kere söylersin. Sonra secde edersin ve on kere söylersin. Sonra başını secdeden kaldırırsın ve on kere söylersin. İşte bu, her rekatta yetmiş beştir. (Bunu) dört rekatta da yaparsın. Eğer buna gücün yeterse her gün bir kere kıl (yap). Eğer güç yetiremezsen her Cuma (haftada) bir kere. Eğer yapamazsan her ay bir kere. Eğer yapamazsan ömründe bir kere.”