1389. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ أَبُو بَكْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَخَرَجْتُ أَطْلُبُهُ فَإِذَا هُوَ بِالْبَقِيعِ رَافِعٌ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَكُنْتِ تَخَافِينَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ قَدْ قُلْتُ وَمَا بِي ذَلِكَ وَلَكِنِّي ظَنَنْتُ أَنَّكَ أَتَيْتَ بَعْضَ نِسَائِكَ . فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَغْفِرُ لأَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ شَعَرِ غَنَمِ كَلْبٍ " .
Bize Abde b. Abdullah el-Huzâî ve Muhammed b. Abdulmelik Ebu Bekir anlattı. Dediler ki: Bize Yezid b. Harun anlattı; bize Haccâc haber verdi; Yahya b. Ebi Kesir'den; Urve'den; Aişe'den; dedi ki: Bir gece Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'i (yanımda) bulamadım. Onu aramak üzere dışarı çıktım. Bir de baktım ki o, Baki' (mezarlığın)da, başını göğe kaldırmış duruyordu. Buyurdu ki: “Ey Aişe! Allah ve Resulü'nün sana haksızlık edeceğinden mi korktun?” Dedim ki: “(Hayır) öyle bir korkum yoktu lakin senin hanımlarından birinin yanına gittiğini sanmıştım.” Buyurdu ki: “Şüphesiz Allah Teâlâ, Şaban ayının yarısı (on beşinci) gecesinde dünya semasına iner ve Kelb kabilesinin koyunlarının kılları sayısından daha çok kimseyi bağışlar.”