1415. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، . وَعَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ ذَهَبَ إِلَى الْمِنْبَرِ فَحَنَّ الْجِذْعُ فَأَتَاهُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ . فَقَالَ " لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " .
Bize Ebu Bekir b. Hallâd el-Bâhilî anlattı; bize Behz b. Esed anlattı; bize Hammad b. Seleme anlattı; Ammar b. Ebi Ammar'dan; İbn Abbas'tan. Ve (yine Hammad); Sabit'ten; Enes'ten; (naklettiğine göre): Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem bir kütüğe (yaslanarak) hutbe verirdi. Minber edinince minbere gitti. Bunun üzerine kütük inledi. (Peygamber) ona geldi ve ona sarıldı; (kütük) sakinleşti. Buyurdu ki: “Eğer onu kucaklamasaydım, Kıyamet Günü'ne kadar inleyecekti.”