1418. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّيْتُ ذَاتَ لَيْلَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمْ يَزَلْ قَائِمًا حَتَّى هَمَمْتُ بِأَمْرِ سَوْءٍ . قُلْتُ وَمَا ذَاكَ الأَمْرُ قَالَ هَمَمْتُ أَنْ أَجْلِسَ وَأَتْرُكَهُ .
Bize Abdullah b. Âmir b. Zürâre ve Süveyd b. Said anlattı. Dediler ki: Bize Ali b. Müshir anlattı; A'meş'ten; Ebu Vâil'den; Abdullah (b. Mesud)'dan; dedi ki: Bir gece Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber namaz kıldım. O kadar uzun süre ayakta kaldı ki, kötü bir şeye niyetlendim. (Ravi Ebu Vâil) dedi ki: “O (kötü) iş neydi?” (Abdullah) dedi ki: “Oturup onu (ayakta) bırakmaya niyetlendim.”