1419. Hadis
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، سَمِعَ الْمُغِيرَةَ، يَقُولُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ . فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ . قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Bize Hişam b. Ammar anlattı; bize Süfyan b. Uyeyne anlattı; Ziyad b. İlâka'dan; Mugîre (b. Şu'be)'yi (şöyle) derken işittiğinden: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (namazda o kadar uzun) ayakta durdu ki ayakları şişti. Kendisine: “Ey Allah'ın Resulü! Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlamıştır (neden kendini bu kadar yoruyorsun?)” denildi. Buyurdu ki: “Şükreden bir kul olmayayım mı?”