1420. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ، مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَمَانٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ . قَالَ " أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا " .
Bize Ebu Hişam er-Rifâî Muhammed b. Yezid anlattı; bize Yahya b. Yemân anlattı; A'meş'ten; Ebu Salih'ten; Ebu Hureyre'den; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (namazda o kadar uzun) ayakta dururdu ki ayakları şişerdi. Ona: “Muhakkak ki Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışlamıştır” denildi. Buyurdu ki: “Şükreden bir kul olmayayım mı?”