1528. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ، وَكَانَ، أَكْبَرَ مِنْ زَيْدٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا وَرَدَ الْبَقِيعَ فَإِذَا هُوَ بِقَبْرٍ جَدِيدٍ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقَالُوا فُلاَنَةُ . قَالَ فَعَرَفَهَا وَقَالَ " أَلاَ آذَنْتُمُونِي بِهَا " . قَالُوا كُنْتَ قَائِلاً صَائِمًا فَكَرِهْنَا أَنْ نُؤْذِيَكَ . قَالَ " فَلاَ تَفْعَلُوا لاَ أَعْرِفَنَّ مَا مَاتَ فِيكُمْ مَيِّتٌ مَا كُنْتُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ إِلاَّ آذَنْتُمُونِي بِهِ فَإِنَّ صَلاَتِي عَلَيْهِ لَهُ رَحْمَةٌ " . ثُمَّ أَتَى الْقَبْرَ فَصَفَّنَا خَلْفَهُ فَكَبَّرَ عَلَيْهِ أَرْبَعًا .
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe bize anlattı; Hüşeym bize anlattı; Osman b. Hakîm bize anlattı; Hârice b. Zeyd b. Sâbit bize anlattı; Yezîd b. Sâbit'ten -ki bu zat Zeyd'den daha büyüktü- [nakledildiğine göre]; dedi ki: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber çıktık. Bakî'ye vardığında yeni bir kabir ile karşılaştı ve onun hakkında (kime ait olduğunu) sordu. Dediler ki: 'Filanca kadındır.' Dedi ki: Onu tanıdı ve: 'Bana onu bildirmeli değil miydiniz?' buyurdu. Dediler ki: 'Sen (o sırada) kaylûle yapıyordun ve oruçluydun. Sana eziyet vermeyi (rahatsız etmeyi) istemedik.' Buyurdu ki: 'Böyle yapmayın. Aranızda bulunduğum sürece, içinizden bir ölü öldüğünde, mutlaka bana onu bildirin. Zira benim onun üzerine namaz kılmam, onun için bir rahmettir.' Sonra kabre geldi, bizi arkasında saf yaptı ve onun üzerine dört tekbir aldı."