1553. Hadis
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكَلْبِيُّ، حَدَّثَنَا إِدْرِيسُ الأَوْدِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ حَضَرْتُ ابْنَ عُمَرَ فِي جِنَازَةٍ فَلَمَّا وَضَعَهَا فِي اللَّحْدِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَعَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ . فَلَمَّا أُخِذَ فِي تَسْوِيَةِ اللَّبِنِ عَلَى اللَّحْدِ قَالَ اللَّهُمَّ أَجِرْهَا مِنَ الشَّيْطَانِ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ اللَّهُمَّ جَافِ الأَرْضَ عَنْ جَنْبَيْهَا وَصَعِّدْ رُوحَهَا وَلَقِّهَا مِنْكَ رِضْوَانًا . قُلْتُ يَا ابْنَ عُمَرَ أَشَىْءٌ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَمْ قُلْتَهُ بِرَأْيِكَ قَالَ إِنِّي إِذًا لَقَادِرٌ عَلَى الْقَوْلِ بَلْ شَىْءٌ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Hişâm b. Ammâr bize anlattı; Hammâd b. Abdurrahman el-Kelbî bize anlattı; İdris el-Evdî bize anlattı; Saîd b. el-Müseyyeb'den; dedi ki: "İbn Ömer'in yanında bir cenazede bulundum. Onu lahde koyunca: 'Bismillah ve fî sebîlillah ve alâ milleti Resulillah' (Allah'ın adıyla, Allah yolunda ve Resulullah'ın milleti üzere) dedi. Lahdin üzerine kerpiçleri düzmeye başladığında (şöyle) dedi: 'Allah'ım, onu şeytandan ve kabir azabından koru. Allah'ım, toprağı onun iki yanından uzaklaştır, ruhunu (yücelere) yükselt ve katından ona bir rıdvan (hoşnutluk) eriştir.' Dedim ki: 'Ey İbn Ömer! Bu Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiğin bir şey midir, yoksa kendi görüşünle mi söyledin?' Dedi ki: 'Ben o takdirde (böyle dua uyduracak) söze muktedir biri olurdum! (Hayır) Bilakis (bu), Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiğim bir şeydir.'"