1626. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ: ذَكَرُوا عِنْدَ عَائِشَةَ أَنَّ عَلِيًّا كَانَ وَصِيًّا . فَقَالَتْ: مَتَى أَوْصَى إِلَيْهِ؟ فَلَقَدْ كُنْتُ مُسْنِدَتَهُ إِلَى صَدْرِي - أَوْ إِلَى حِجْرِي فَدَعَا بِطَسْتٍ فَلَقَدِ انْخَنَثَ فِي حِجْرِي فَمَاتَ وَمَا شَعَرْتُ بِهِ. فَمَتَى أَوْصَى ـ صلى الله عليه وسلم ـ؟
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize İsmail İbn Uleyye anlattı; İbn Avn'dan, (o) İbrahim'den, (o) Esved'den rivayet ettiğine göre, şöyle dedi: Aişe'nin radıyallahu anhâ yanında Ali'nin vasi olduğu zikredildi. Bunun üzerine (Aişe) dedi ki: "Ne zaman ona vasiyet etti? Yemin olsun ki ben onu (Resûlullah'ı) göğsüme -yahut kucağıma- dayamıştım. Bir leğen istedi; sonra kucağımda iken kendinden geçiverdi ve vefat etti de ben farkına bile varmadım. O halde (Resûlullah) sallallâhu aleyhi ve sellem ne zaman vasiyet etti?"