1631. Hadis
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي دَخَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْمَدِينَةَ أَضَاءَ مِنْهَا كُلُّ شَىْءٍ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَظْلَمَ مِنْهَا كُلُّ شَىْءٍ . وَمَا نَفَضْنَا عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الأَيْدِيَ حَتَّى أَنْكَرْنَا قُلُوبَنَا .
Bize Bişr b. Hilal es-Savvaf anlattı; bize Ca'fer b. Süleyman ed-Dubaî anlattı; bize Sabit anlattı; Enes'ten rivayet ettiğine göre, şöyle dedi: Resûlullah'ın sallallâhu aleyhi ve sellem Medine'ye girdiği gün, oradaki her şey aydınlandı. Vefat ettiği gün ise oradaki her şey karardı. Biz henüz Peygamber'den sallallâhu aleyhi ve sellem (onu defnettikten sonra) ellerimizi silmemiştik ki kalplerimizi yadırgadık (kalplerimizin değiştiğini hissettik).