1634. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِي، مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ السَّائِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ السَّهْمِيُّ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنِي مُصْعَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ بِنْتِ أَبِي أُمَيَّةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النَّاسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا قَامَ الْمُصَلِّي يُصَلِّي لَمْ يَعْدُ بَصَرُ أَحَدِهِمْ مَوْضِعَ قَدَمَيْهِ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَكَانَ النَّاسُ إِذَا قَامَ أَحَدُهُمْ يُصَلِّي لَمْ يَعْدُ بَصَرُ أَحَدِهِمْ مَوْضِعَ جَبِينِهِ فَتُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ عُمَرُ فَكَانَ النَّاسُ إِذَا قَامَ أَحَدُهُمْ يُصَلِّي لَمْ يَعْدُ بَصَرُ أَحَدِهِمْ مَوْضِعَ الْقِبْلَةِ وَكَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَكَانَتِ الْفِتْنَةُ فَتَلَفَّتَ النَّاسُ يَمِينًا وَشِمَالاً .
Bize İbrahim b. el-Münzir el-Hizâmî anlattı; bize dayım Muhammed b. İbrahim b. el-Muttalib b. es-Sâib b. Ebî Vedâa es-Sehmî anlattı; bana Musa b. Abdullah b. Ebî Ümeyye el-Mahzûmî anlattı; bana Mus'ab b. Abdullah anlattı; Peygamber'in sallallâhu aleyhi ve sellem eşi Ümmü Seleme binti Ebî Ümeyye'den rivayet ettiğine göre, şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında, namaz kılan kimse namaza durduğunda, hiçbirinin gözü ayaklarının (bastığı) yerin ötesine geçmezdi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vefat edince, insanlar namaza durduklarında, hiçbirinin gözü alnının (secde edeceği) yerin ötesine geçmezdi. Ebû Bekir vefat edip Ömer (halife) olunca, insanlar namaza durduklarında, hiçbirinin gözü kıblenin (duvarının) ötesine geçmezdi. Osman b. Affan (halife) olup fitne ortaya çıkınca, insanlar sağa sola bakınmaya başladılar.