1635. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِعُمَرَ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى أُمِّ أَيْمَنَ نَزُورُهَا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَزُورُهَا . قَالَ: فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهَا بَكَتْ فَقَالاَ لَهَا: مَا يُبْكِيكِ؟ فَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ . قَالَتْ: إِنِّي لأَعْلَمُ أَنَّ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ وَلَكِنْ أَبْكِي أَنَّ الْوَحْىَ قَدِ انْقَطَعَ مِنَ السَّمَاءِ . قَالَ: فَهَيَّجَتْهُمَا عَلَى الْبُكَاءِ فَجَعَلاَ يَبْكِيَانِ مَعَهَا .
Bize Hasan b. Ali el-Hallâl anlattı; bize Amr b. Âsım anlattı; bize Süleyman b. el-Muğîre anlattı; Sabit'ten, (o) Enes'ten rivayet ettiğine göre, şöyle dedi: Resûlullah'ın sallallâhu aleyhi ve sellem vefatından sonra Ebû Bekir, Ömer'e dedi ki: "Kalk bizimle gel, Ümmü Eymen'e gidelim. Resûlullah'ın sallallâhu aleyhi ve sellem onu ziyaret ettiği gibi biz de onu ziyaret edelim." (Ravi) dedi ki: Yanına vardıklarında (Ümmü Eymen) ağladı. İkisi ona: "Niçin ağlıyorsun? Allah katındaki (nimetler) Resûlü için daha hayırlıdır" dediler. O da: "Ben, Allah katındakilerin Resûlü için daha hayırlı olduğunu bilmediğimden (bunun için) ağlamıyorum. Fakat ben, semadan vahyin kesildiğine ağlıyorum" dedi. (Ravi) dedi ki: (Ümmü Eymen) onları da ağlamaya teşvik etti (hüzünlendirdi) ve onunla birlikte ağlamaya başladılar.