1776. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ . قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ .
Muhammed b. Rumh bize anlattı, Leys b. Sa'd bize haber verdi, İbn Şihâb'dan, o Urve b. Zübeyr'den ve Amre bint Abdurrahman'dan; Âişe'nin şöyle dediği [rivayet edildi]: "Ben [ihtiyaç için] eve girerdim, evde hasta olurdu, ancak geçerken onu sorardım. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem itikaf yaptıklarında, ihtiyaç dışında eve girmezdi."