1823. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ أَبِي سَيَّارَةَ الْمُتَعِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي نَحْلاً . قَالَ " أَدِّ الْعُشْرَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْمِهَا لِي . فَحَمَاهَا لِي .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Alî b. Muhammed anlattılar. (Dediler ki): Bize Vekî' anlattı. O Saîd b. Abdülazîz'den, o Süleyman b. Mûsâ'dan, o da Ebû Seyyâre el-Müteî'den nakletti ki şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resûlü! Benim arılarım var," dedim. (Resûlullah): "Öşrü (onda biri) öde," buyurdu. "Ey Allah'ın Resûlü! Onu (arılardan bal aldığım yeri/vadiyi) benim için koru (bana tahsis et)," dedim. O da orayı benim için korudu (bana tahsis etti).