1874. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَتْ فَتَاةٌ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي زَوَّجَنِي ابْنَ أَخِيهِ لِيَرْفَعَ بِي خَسِيسَتَهُ . قَالَ فَجَعَلَ الأَمْرَ إِلَيْهَا . فَقَالَتْ قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي وَلَكِنْ أَرَدْتُ أَنْ تَعْلَمَ النِّسَاءُ أَنْ لَيْسَ إِلَى الآبَاءِ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ .
Bize Hennâd b. es-Serî anlattı. Bize Vekî' anlattı. O Kehmes b. el-Hasen'den, o İbn Büreyde'den, o da babasından nakletti ki şöyle dedi: Genç bir kız Nebi'ye sallallâhu aleyhi ve sellem geldi ve: "Babam, kendi düşüklüğünü benimle yükseltmek için beni kardeşinin oğluyla evlendirdi," dedi. (Resûlullah) işi ona bıraktı. Bunun üzerine kız: "Ben babamın yaptığı işe izin verdim. Fakat kadınların bilmesini istedim ki; babaların (bu konuda) hiçbir yetkisi yoktur," dedi.