1957. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، وَعَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ ثُمَّ صَارَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَعْدُ فَتَزَوَّجَهَا وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا . قَالَ حَمَّادٌ فَقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ لِثَابِتٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ أَنْتَ سَأَلْتَ أَنَسًا مَا أَمْهَرَهَا قَالَ أَمْهَرَهَا نَفْسَهَا .
Bize Ahmed b. Abde anlattı. (Dedi ki): Bize Hammâd b. Zeyd anlattı. (Dedi ki): Bize Sâbit ve Abdulazîz anlattı. (Onlar) Enes'ten (naklettiğine göre) şöyle demiştir: Safiyye (önce) Dihye el-Kelbî'nin hissesine düşmüştü. Daha sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in hissesine geçti. (Resûlullah) onunla evlendi ve azat edilmesini mehri saydı. Hammâd dedi ki: Abdulazîz, Sâbit'e: "Ey Ebû Muhammed! Enes'e, (Peygamber'in) ona ne mehir verdiğini sordun mu?" dedi. (Sâbit de): "Ona mehir olarak kendisini (hürriyetini) verdi" dedi.