1974. Hadis
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، . أَنَّهَا قَالَتْ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَالصُّلْحُ خَيْرٌ} فِي رَجُلٍ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ قَدْ طَالَتْ صُحْبَتُهَا وَوَلَدَتْ مِنْهُ أَوْلاَدًا فَأَرَادَ أَنْ يَسْتَبْدِلَ بِهَا فَرَاضَتْهُ عَلَى أَنْ تُقِيمَ عِنْدَهُ وَلاَ يَقْسِمَ لَهَا .
Bize Hafs b. Amr anlattı. (Dedi ki): Bize Ömer b. Ali anlattı. (O) Hişâm b. Urve'den, (o) babasından, (o da) Âişe'den (naklettiğine göre) şöyle demiştir: Şu { Barış (sulh) daha hayırlıdır. } (Nisâ, 128) ayeti, nikâhı altında uzun süre kalmış ve kendisinden çocukları olmuş bir karısı bulunan, (fakat) onu değiştirmek (boşayıp başkasını almak) isteyen bir adam hakkında inmiştir. (Kadın), yanında (nikâhı altında) kalması ve kendisine (geceleme) nöbeti ayırmaması şartıyla onunla sulh yaptı (anlaştı).