1998. Hadis
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ " إِنَّ بَنِي هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ اسْتَأْذَنُونِي أَنْ يُنْكِحُوا ابْنَتَهُمْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَلاَ آذَنُ لَهُمْ ثُمَّ لاَ آذَنُ لَهُمْ ثُمَّ لاَ آذَنُ لَهُمْ إِلاَّ أَنْ يُرِيدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْ يُطَلِّقَ ابْنَتِي وَيَنْكِحَ ابْنَتَهُمْ فَإِنَّمَا هِيَ بَضْعَةٌ مِنِّي يَرِيبُنِي مَا رَابَهَا وَيُؤْذِينِي مَا آذَاهَا " .
Bize Îsâ b. Hammâd el-Misrî anlattı. (Dedi ki): Bize Leys b. Sa'd haber verdi. (O) Abdullâh b. Ebî Muleyke'den, (o da) Misver b. Mahreme'den (naklettiğine göre) şöyle demiştir: Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i minber üzerinde şöyle derken işittim: "Hişâm b. el-Muğîre oğulları, kızlarını Ali b. Ebî Tâlib ile nikahlamak için benden izin istediler. Onlara izin vermiyorum, sonra onlara izin vermiyorum, sonra onlara izin vermiyorum. Ancak Ali b. Ebî Tâlib kızımı boşayıp onların kızını nikahlamak isterse o başka. Çünkü o (kızım Fâtıma) benden bir parçadır. Onu şüpheye düşüren (üzen) şey beni de şüpheye düşürür (üzer) ve ona eziyet veren şey bana da eziyet verir."