2000. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ أَمَا تَسْتَحِي الْمَرْأَةُ أَنْ تَهَبَ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} . قَالَتْ فَقُلْتُ إِنَّ رَبَّكَ لَيُسَارِعُ فِي هَوَاكَ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı. (Dedi ki): Bize Abde b. Süleymân anlattı. (O) Hişâm b. Urve'den, (o) babasından, (o da) Âişe'den (naklettiğine göre) o şöyle derdi: "Bir kadın nefsini (kendisini) Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e hibe etmekten (böyle bir teklifte bulunmaktan) utanmaz mı?" Nihayet Allah {Onlardan dilediğini geriye bırakır, dilediğini de yanına alırsın...} (Ahzâb, 51) (ayetini) indirdi. (Âişe) dedi ki: Bunun üzerine ben (Peygamber'e): "Görüyorum ki Rabbin, senin arzunu (yerine getirmekte) acele ediyor" dedim.