941. Hadis
أَخْبَرَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أُبَىٍّ، قَالَ مَا حَاكَ فِي صَدْرِي مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلاَّ أَنِّي قَرَأْتُ آيَةً وَقَرَأَهَا آخَرُ غَيْرَ قِرَاءَتِي فَقُلْتُ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ الآخَرُ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَقْرَأْتَنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ " نَعَمْ " . وَقَالَ الآخَرُ أَلَمْ تُقْرِئْنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ " نَعَمْ إِنَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ أَتَيَانِي فَقَعَدَ جِبْرِيلُ عَنْ يَمِينِي وَمِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِي فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ اقْرَإِ الْقُرْآنَ عَلَى حَرْفٍ . قَالَ مِيكَائِيلُ اسْتَزِدْهُ اسْتَزِدْهُ حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ فَكُلُّ حَرْفٍ شَافٍ كَافٍ " .
Bana Ya'kub b. İbrahim haber verdi; (dedi ki) bize Yahya anlattı; Humeyd'den; Enes'ten; Übey'den şöyle nakletmiştir: "Müslüman olduğumdan beri göğsüme bir şüphe düştü: Ben bir ayet okudum. Başka biri de o ayeti benim kıraatimden başka türlü okudu. Ben: 'Bana bunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem okuttu' dedim. Diğeri de: 'Bana da bunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem okuttu' dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldim ve: 'Ey Allah'ın Nebisi! Bana falan falan ayeti sen okuttun (değil mi)?' dedim. 'Evet' buyurdu. Diğeri de: 'Bana da falan falan ayeti sen okutmadın mı?' dedi. (Ona da): 'Evet' buyurdu (ve şöyle devam etti): 'Cebrail ve Mikail aleyhimesselam bana geldiler. Cebrail sağıma, Mikail soluma oturdu. Cebrail aleyhisselam: Kur'an'ı bir harf üzere oku, dedi. Mikail: Artırılmasını iste, artırılmasını iste, dedi. Nihayet yedi harfe ulaştı. Her harf şifa verici ve yeterlidir.'"