1124. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَضْجَعِهِ فَجَعَلْتُ أَلْتَمِسُهُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ أَتَى بَعْضَ جَوَارِيهِ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ " .
Bize Muhammed b. Kudame haber verdi; dedi ki: Bize Cerir anlattı; Mansur'dan; Hilal b. Yisaf'tan; dedi ki: Aişe radıyallahu anha şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i yatağında bulamadım. Onu [karanlıkta elimle] aramaya başladım. Hanımlarından birinin yanına gittiğini sandım. Elim ona değdiğinde o secde halindeydi ve şöyle diyordu: 'Allah'ım! Gizlediğim ve açığa vurduğum [günahlarımı] bağışla.'"