1125. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَظَنَنْتُ أَنَّهُ أَتَى بَعْضَ جَوَارِيهِ فَطَلَبْتُهُ فَإِذَا هُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " رَبِّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ " .
Bize Muhammed b. el-Müsenna haber verdi; dedi ki: Bize Muhammed anlattı; dedi ki: Bize Şu'be anlattı; Mansur'dan; Hilal b. Yisaf'tan; Aişe radıyallahu anha'dan; dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i kaybettim [yatağında bulamadım]. Hanımlarından birinin yanına gittiğini sandım. Onu aradım; bir de baktım ki secde halinde şöyle diyor: 'Rabbim! Gizlediğim ve açığa vurduğum [günahlarımı] bağışla.'"