1140. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، لُوَيْنٌ بِالْمَصِّيصَةِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، وَالنُّعْمَانِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ فَحَدَّثَ أَحَدُهُمَا، حَدِيثَ الشَّفَاعَةِ وَالآخَرُ مُنْصِتٌ قَالَ فَتَأْتِي الْمَلاَئِكَةُ فَتَشْفَعُ وَتَشْفَعُ الرُّسُلُ وَذَكَرَ الصِّرَاطَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ فَإِذَا فَرَغَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْقَضَاءِ بَيْنَ خَلْقِهِ وَأَخْرَجَ مِنَ النَّارِ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَ أَمَرَ اللَّهُ الْمَلاَئِكَةَ وَالرُّسُلَ أَنْ تَشْفَعَ فَيُعْرَفُونَ بِعَلاَمَاتِهِمْ إِنَّ النَّارَ تَأْكُلُ كُلَّ شَىْءٍ مِنِ ابْنِ آدَمَ إِلاَّ مَوْضِعَ السُّجُودِ فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مِنْ مَاءِ الْجَنَّةِ فَيَنْبُتُونَ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ " .
Bize Muhammed b. Süleyman -ki o Massîsa'daki Lüveyn'dir- haber verdi, Hammâd b. Zeyd'den; Ma'mer ve Nu'mân b. Râşid'den; Zührî'den; Atâ b. Yezîd'den; dedi ki: Ebû Hureyre ve Ebû Saîd'in yanında oturuyordum. İkisinden biri şefaat hadisini anlattı, diğeri de dinliyordu. Dedi ki: Melekler gelir, şefaat ederler. Peygamberler şefaat ederler. (Ravi) Sırat'ı da zikretti. (Ravi) dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "(Sırat'tan) ilk geçecek olan ben olurum. Allah Azze ve Celle kulları arasındaki hükmünü tamamlayıp ateşten çıkarmak istediklerini çıkardığı zaman, meleklere ve peygamberlere şefaat etmelerini emreder. Onlar (müminleri) alametlerinden tanırlar. Şüphesiz ki ateş, secde izi dışında Ademoğlunun her yerini yer (yakar). Onların üzerine cennet suyundan dökülür ve selin getirdiği (mili) toprakta biten tohumlar gibi (yeniden) biterler."