1182. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ عُمَرَ - عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كَذَلِكَ حَذْوَ الْمَنْكِبَيْنِ .
Bize Muhammed b. Abdil-A'lâ es-San'ânî haber verdi; dedi ki: Bize Mu'temir anlattı; dedi ki: Ben Ubeydullah -ki o İbn Ömer'dir-'i, İbn Şihâb'dan; Sâlim'den; İbn Ömer'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (şöyle naklederken) işittim: "O (Nebi), namaza başladığı zaman, rükû etmek istediği zaman, başını rükûdan kaldırdığı zaman ve (ilk) iki rekattan (sonra) ayağa kalktığı zaman ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırırdı."