1347. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ كَانَ أَبِي يَقُولُ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ فَكُنْتُ أَقُولُهُنَّ فَقَالَ أَبِي أَىْ بُنَىَّ عَمَّنْ أَخَذْتَ هَذَا قُلْتُ عَنْكَ . قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُهُنَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Bize Amr b. Ali haber verdi. Dedi ki: Bize Yahya, Osman eş-Şahhâm'dan, o Müslim b. Ebî Bekre'den naklen anlattı. Dedi ki: Babam namazın arkasında şöyle derdi: "Allâhümme innî eûzü bike mine'l-küfri ve'l-fakri ve azâbi'l-kabr." (Allah'ım! Küfürden, fakirlikten ve kabir azabından sana sığınırım.) Ben de bunları söylüyordum. Babam: "Ey oğulcuğum! Bunu kimden aldın?" dedi. Ben de: "Senden" dedim. (Babam) dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bunları namazın arkasında söylerdi."