1503. Hadis
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَسْرُوقِيُّ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَزِعًا يَخْشَى أَنْ تَكُونَ السَّاعَةُ فَقَامَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَقَامَ يُصَلِّي بِأَطْوَلِ قِيَامٍ وَرُكُوعٍ وَسُجُودٍ مَا رَأَيْتُهُ يَفْعَلُهُ فِي صَلاَتِهِ قَطُّ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذِهِ الآيَاتِ الَّتِي يُرْسِلُ اللَّهُ لاَ تَكُونُ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُرْسِلُهَا يُخَوِّفُ بِهَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِهِ وَدُعَائِهِ وَاسْتِغْفَارِهِ " .
Bize Mûsâ b. Abdirrahman el-Mesrûkî haber verdi. (O), Ebû Üsâme'den, (o), Büreyd'den, (o), Ebû Bürde'den, (o), Ebû Mûsâ'dan nakletti. Dedi ki: "Güneş tutuldu. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Kıyamet'in koptuğunu sanarak (korku ve) dehşet içinde kalktı. Mescide gelinceye kadar (bu hali sürdü). Namaza durdu ve onu, namaz kılarken hiç görmediğim kadar en uzun kıyam, rükû ve secde ile kıldı. Sonra şöyle buyurdu: 'Allah'ın gönderdiği bu ayetler, bir kimsenin ölümü veya hayatı sebebiyle olmaz. Lakin Allah, onları kullarını korkutmak için gönderir. Bunlardan bir şey gördüğünüz zaman, O'nun zikrine, duasına ve istiğfarına (bağışlanma dilemeye) koşun (sığının).'"