1966. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىِّ ابْنِ سَلُولَ دُعِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا أُعَدِّدُ عَلَيْهِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ " . فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي قَدْ خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ فَلَوْ عَلِمْتُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا " . فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ { وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ .
Bize Muhammed b. Abdullah b. el-Mübârek haber verdi. Dedi ki: Bize Huceyn b. el-Müsennâ anlattı. Dedi ki: Bize el-Leys, Ukayl'den; o İbn Şihâb'dan; o Ubeydullah b. Abdullah'tan; o Abdullah b. Abbâs'tan; o da Ömer b. el-Hattâb'dan [naklen] anlattı; [Ömer] dedi ki: Abdullah b. Übeyy b. Selûl ölünce, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun cenaze namazını kıldırmak üzere çağrıldı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem [namaza] kalkınca yanına atıldım ve: "Ey Allah'ın Resûlü! İbn Übeyy'in namazını mı kılıyorsun? Oysa o falan gün şöyle şöyle demişti!" dedim; [söylediklerini] ona tek tek sayıyordum. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem gülümsedi ve: "Benden uzak dur ey Ömer!" buyurdu. Üstüne çok varınca şöyle buyurdu: "Ben muhayyer bırakıldım ve [istiğfarı] seçtim. Yetmişten fazla [istiğfar edersem] bağışlanacağını bilseydim, onu artırırdım." Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun namazını kıldı, sonra döndü. Çok geçmeden Berâe [sûresi]nden şu iki âyet indi: { وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } “Onlardan ölen hiçbirinin namazını asla kılma, kabrinin başında da durma. Çünkü onlar Allah'ı ve Resûlü'nü inkâr ettiler ve fâsık olarak öldüler.” [Tevbe, 84] Sonradan, o gün Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e karşı gösterdiğim cesarete şaştım. Allah ve Resûlü daha iyi bilir.