2079. Hadis
أَخْبَرَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَسْرَفَ عَبْدٌ عَلَى نَفْسِهِ حَتَّى حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لأَهْلِهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ اذْرُونِي فِي الرِّيحِ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَىَّ لَيُعَذِّبَنِّي عَذَابًا لاَ يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِهِ قَالَ فَفَعَلَ أَهْلُهُ ذَلِكَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِكُلِّ شَىْءٍ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا أَدِّ مَا أَخَذْتَ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ خَشْيَتُكَ . فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ " .
Kesîr b. Ubeyd, Muhammed b. Harb'den, o Zübeydî'den, o Zührî'den, o Humeyd b. Abdurrahman'dan, o da Ebû Hureyre'den (naklen) şöyle dediğini anlattı: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: "Bir kul (günah işleyerek) kendine yazık etti. Ölüm ona gelip çatınca ailesine şöyle dedi: 'Ben öldüğüm zaman beni yakın, sonra ezin (toz haline getirin), sonra rüzgarlı bir günde denize savurun. Vallahi eğer Allah beni ele geçirirse (gücü yeterse), yaratıklarından hiç kimseye yapmadığı bir azapla bana azap eder.' (Ravi) dedi ki: Ailesi bunu yaptı. Allah azze ve celle (yerden, denizden) ondan bir şey alan her şeye: 'Aldığını geri ver' buyurdu. Bir de baktılar ki o ayakta duruyor. Allah azze ve celle: 'Seni bu yaptığına sevk eden nedir?' diye sordu. O da: 'Senden korkmam' dedi. Bunun üzerine Allah onu bağışladı."