2514. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ سَمِعْتُ عِيَاضَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُخْبِرُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ لَمْ نُخْرِجْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ أَوْ صَاعًا مِنْ دَقِيقٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ سُلْتٍ - ثُمَّ شَكَّ سُفْيَانُ - فَقَالَ دَقِيقٍ أَوْ سُلْتٍ .
Bize Muhammed b. Mansûr haber verdi; dedi ki: Bize Süfyân anlattı; İbn Aclân'dan; dedi ki: Iyâz b. Abdillâh'ı işittim, Ebû Saîd el-Hudrî'den haber veriyordu; dedi ki: Biz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem döneminde (fıtır sadakasını) ancak hurmadan bir sâ' veya arpadan bir sâ' veya kuru üzümden bir sâ' veya undan bir sâ' veya 'akit'ten bir sâ' veya 'sült'ten bir sâ' olarak çıkarırdık. -Süfyân (rivayet ederken) şüphe etti ve: "Un veya sült" dedi.-