3017. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عَرَفَاتٍ وَرِدْفُهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَجَالَتْ بِهِ النَّاقَةُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ لاَ تُجَاوِزَانِ رَأْسَهُ فَمَا زَالَ يَسِيرُ عَلَى هِينَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى جَمْعٍ .
Bize Muhammed b. Hâtim haber verdi; (o dedi ki) bize Hibbân haber verdi; (o dedi ki) bize Abdullah haber verdi; Abdülmelik b. Ebi Süleyman'dan; Atâ'dan; İbn Abbas'dan; Fadl b. Abbas'tan (nakledildiğine göre) o şöyle demiştir: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Arafat'tan hareket etti. Terkisinde Üsâme b. Zeyd vardı. (Dua ederken) ellerini kaldırmış olduğu halde -ki elleri başını geçmiyordu- deve onunla birlikte hareketlendi. Cem'e (Müzdelife'ye) varıncaya kadar sükûnetle yürümeye devam etti."